Mamy to - szlafoki 0
Stroje domowe mają swoją genezę już w starożytnej Grecji. Wówczas noszone były luźne tuniki, jedne na wyjścia i osobne do noszenia wyłącznie
w domowym zaciszu. I właśnie te starożytne stroje domowe stały się fundamentem rozwoju szlafroków.
W kolejnych stuleciach szlafroki były domeną arystokracji, gdyż biednej części społeczeństwa nie było stać na luksus posiadania szerokiej gamy garderoby.
Antyczny strój domowy
Szlafrok prawdopodobnie przybył do Europy z Bliskiego Wschodu,
a dokładniej z Turcji. Według niektórych źródeł historycznych
w Turcji głowa rodziny zakładał na siebie rano i wieczorem narzutę, która zakrywała jego piżamę i w takiej stroju przebywał wśród najbliższej rodziny.

Do Europy szlafrok najprawdopodobniej przybył z pomocą Francuzów
i znanej wówczas francuskiej mody około XVIII wieku. W tamtych czasach Francuzi bardzo fascynowali się modą. Już w XVII wieku we Francji drukowano jurnale z kolorowymi rycinami strojów zarówno damskich jak
i męskich. W latach siedemdziesiątych XVIII wieku rozpoczęła się moda na noszenie ubrań uszytych z tkanin pochodzących z Bliskiego Wschodu głównie Indii, Turcji i Chin. Prawdopodobnie to właśnie wtedy Francuzi podpatrzyli u mieszkańców Bliskiego Wschodu zwyczaj noszenia narzuty na piżamę i wraz z delikatnymi tkaninami, koronkami i pięknymi haftami przywieźli ten zwyczaj do swojego kraju i rozszerzyli na całą Europę.
W historii mody oczywistym niemalże jest, że ojczyzną szlafroka stała się Francja. Około XVIII wieku noszono tzw. narzutkę do czesania, zwaną później peniuarem. Dla wielu bogatych rodzin był to element zarówno komfortowy, jak i chroniący wdzięki pięknych kobiet przed wzrokiem innych.
Peniuar noszony był powszechnie przez aktorki oraz tancerki, które jako klasa pracująca, w przeciwieństwie do szlachcianek emanowały zmysłowością oraz uwodzicielskim akcentem.
XVII wieczny szlafrok męski Szlafrok był również nieodzowną częścią garderoby mężczyzn. Panowie bowiem, poranne posiłki spożywali odziani w bonjour albo w zależności od epoki zwany negliżykiem. Był to rodzaj luźnej marynarki z miękkiej tkaniny wełnianej z kołnierzem i mankietami. Jednak ówczesne okrycia przypominały bardziej eleganckie płaszcze niż współczesne luźne domowe stroje.

 

Szlafrok to wyraz zapożyczony z języka niemieckiego(Schlafrock) oznaczający luźny strój domowy, używany zazwyczaj do okrycia przed położeniem się do łóżka lub krótko po wstaniu, często na piżamę lub nocną koszulę. Znajduje także zastosowanie jako strój dzienny w szpitalach, dla chorych mogących chodzić. Zazwyczaj jest to rodzaj płaszcza albo luźnej lekkiej togi, często bez zapięcia, wiązanego w pasie paskiem. Na ogół szlafroki występują bez kaptura, choć spotykane są także wersje z kapturami. Często funkcję szlafroka pełni płaszcz kąpielowy. 

 

W latach pięćdziesiątych XX wieku tygodnik Przekrój ogłosił na swoich łamach konkurs na nowy wyraz zastępujący niemiecką nazwę „szlafrok”. Zwyciężyła nazwa „podomka. W następnych dziesięcioleciach wyraz ten zadomowił się w polszczyźnie i współcześnie używany jest zamiennie ze słowem szlafrok. Po
II wojnie światowej puryści językowi promowali wyraz „okryjciałko”; określenie to nie przyjęło się jednak w języku.

Największą sławę szlafrok zyskał na przełomie XX i XXI wieku. Przez te wszystkie wieki zmieniały się jego kroje, rozwinęło się zastosowanie. Przestał być strojem noszonym tylko w domu, jego zastosowanie rozwinęło się do noszenia szlafroka w szpitalach, na basenach, stał się stałym elementem wyposażenie ekskluzywnych hoteli. W dzisiejszych czasach nikt z nas nie wyobraża sobie SPA bez puchowych białych jak śnieg szlafroków.

Mam nadzieję, że teraz szlafrok jest bliższy Twojemu ciału. Nasze szlafroki czekają na WAS - zapraszamy i zachęcamy.

 

Komentarze do wpisu (0)

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl